ستاره دنباله دار چیست؟

ستاره دنباله دار چگونه شکل می گیرد؟

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در آسمان شب ستاره ای با یک دنباله را مشاهده کرده باشید. اما فرآیندی که باعث دنباله دار شدن ستاره ها می شود چیست و تفاوت این نوع ستاره ها با ستاره های معمولی چیست؟

ستاره های دنباله دار توده ای از گازهای منجمد، سنگ و گرد و غبار به قطر تقریبا ۲۰ کیلومتر هستند که به گلوله برفی کثیف معروف هستند. اگر بخواهیم اندازه حدودی این ستاره روی زمین را توصیف کنیم حدودا یک شهر کوچک را شامل می شود. تفاوت اصلی ستاره های دنباله دار و سیارک ‌ها جنس آن ها است. سیارک‌ ها از فلزات و مواد سنگی تشکیل شده اند و دنباله ‌دارها از یخ، گرد و غبار و مواد سنگی ساخته شده‌ اند.

ستاره دنباله دار دارای سه بخش است: هسته، گیسو و دم. فرآیند کلی دنباله دار شدن ستاره به این صورت است که زمانی که توده نزدیک خورشید  می شود، هسته اش شروع به تبخیر شدن می کند و سری درخشان و دنباله ای طولانی در ادامه آن شکل می گیرد. این دنباله تبدیل به ابر بزرگی اطراف ستاره می ‌شود که گیسو نام دارد. گیسو خود به دو نوع گیسوی گازی و گیسوی گرد و غباری تقسیم می شود. در ادامه دم شکل می گیرد که خود دم نیز دارای دو نوع دم ونی و دم گرد و غباری است که نیروی مغناطیسی بسیار قدرتمندی در فضا وجود دارد که طناب‌ ها، گره‌ ها و نوارهایی تولید می ‌کند که دم یونی را از دم گرد و غباری جدا می ‌کند. هر چه دنباله دار به خورشيد نزديک تر شود دم درخشان در امتداد آن و در جهت مخالف خورشيد گسترش می يابد.

با وجود اینکه این ستاره ها در مناطق دوردست نسبت به زمین قرار دارند اما مدار بعضي از اين ستارگان از نزديکی خورشيد می گذرد و همین امر باعث می شود در بعضی از شب ها از روی زمین بتوان به خوبی در آسمان یک ستاره دنباله دار را مشاهده کرد.

ستاره دنباله دار چیست؟

ستاره های دنباله دار از کجا می آیند؟

برخی از این ستاره ها از منطقه‌ ای به نام کمربند کویپر سرچشمه می ‌گیرند و برخی دیگر از ابر اورت می آیند. شمار کمی از دنباله ‌دارها از کمربند کویپر می ‌آیند، اما بسیاری از آن‌ ها از ابر اورت سرچشمه می ‌گیرند. ستاره های دنباله‌دار، غیر دوره‌ ای و دوره ‌ای هستند. دنباله‌ دارهای غیر دوره ‌ای از ابر اورت می ‌آیند، دنباله ‌دارهای دوره ‌ای شامل دنباله‌دارهای بلند مدت و کوتاه مدت است که به ترتیب از ابر اورت و کمربند کویپر سرچشمه می ‌گیرند.

نام گذاری ستاره های دنباله دار:

  1. ابتدا یک پیشوند برای نوع ستاره دنباله دار انتخاب می شود.
  • پیشوند (P): دنباله‌دار های دوره ‌ای
  • پیشوند (C): دنباله‌دارهای غیر دوره‌ای
  • پیشوند (X): دنباله‌دارهایی که نمی ‌توان مدار معنی ‌داری برای آن در نظر گرفت.
  • پیشوند (D): دنباله‌دارهایی که دیگر وجود ندارند یا ناپیداست.
  1. سال کشف دنباله‌ دار را درج می کنند..
  2. حرف بزرگ A یا B را برای تعیین کشف دنباله دار در نیمه اول یا دوم ماه می‌ نویسند.
  3. در امرحله آخر عددی می ‌نویسند که نشان‌ دهنده چندمین جسمی است که در آن سال و آن نیمه ماه کشف شده ‌است.

ستاره دنباله دار هالی

ستاره دنباله‌ دار هالی،با نام رسمی “هالی P1” از معروفترین دنباله دارها و تنها دنباله‌ دار کوتاه دوره کشف شده است که هر ۷۵ تا ۷۶ سال یک بار در آسمان زمین با چشم غیر مسلح دیده می‌ شود.

مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *