علائم دیابت

چگونه بفهمیم دیابت داریم؟

دیابت، یک گروه از اختلالات متابولیکی است که در آن سطح قند طی مدت زمان طولانی بالا است. مهمترین علائم ابتلا به دیابت، ادرار مکرر، تشنگی و افزایش گرسنگی است. اگر پیگیری ها و درمان لازم برای این بیماری انجام نپذیرد، می تواند عوارض زیادی را ایجاد کند. عوارض حاد می توانند شامل کتوکاییدوز دیابتی، وضعیت هیپرگلیسمی هیپروسومولار یا مرگ باشد. عوارض جدی درازمدت شامل بیماری قلبی عروقی، سکته مغزی، بیماری مزمن کلیه، زخم های پا و آسیب چشم است.

علت به وجود آمدن بیماری دیابت غده ی پانکراس است که در شرایطی انسولین کافی تولید نمی کند یا سلول های بدن به درستی به تولید انسولین پاسخ نمی دهند. سه نوع دیابت وجود دارد.

دیابت نوع اول DM ناشی از ناتوانی پانکراس برای تولید انسولین کافی است. این نوع قبلا به عنوان “دیابت شیرین وابسته به انسولین” (IDDM) یا “دیابت نوجوانان” نامگذاری شده بود که علت آن نیز ناشناخته است.

دیابت نوع دوم DM با مقاومت به انسولین شروع می شود، وضعیتی که سلول ها به درستی به انسولین پاسخ نمی دهند. همانطور که بیماری پیشرفت می کند، کمبود انسولین نیز رشد کند. این نوع قبلا به عنوان “دیابت ناشتا وابسته به انسولین” (NIDDM) یا “دیابت بالغین” نامگذاری شده بود. شایع ترین علت آن عدم تحرک و وزن بالا است.

دیابت بارداری سومین فرم اصلی است و زمانی رخ می دهد که زنان باردار بدون سابقه قبلی دیابت، سطح قند خونشان افزایش می یابد.

علائم دیابت

مهمترین علائم دیابت:

  • ادرار بیش از حد
  • تشنگی زیاد و خشکی دهان
  • احساس سوزش در دست ها و پاها
  • گرسنگی مداوم
  • روند کند التیام زخم‌ها
  • عفونت ‌های پی در پی
  • کاهش وزن بدون دلیل
  • خستگی و ضعف عمومی
  • بی ‌حسی
  • خشکی و خارش پوستی
  • ضعف بینایی یا تاری چشم
  • ناتوانی جنسی

مهمترین عوامل پیشگیری و درمان، حفظ رژیم غذایی سالم، ورزش منظم، حفظ وزن طبیعی بدن و اجتناب از مصرف تنباکو است. کنترل فشار خون و مراقبت از پا، برای افراد مبتلا به این بیماری مهم است. نوع ۱ DM باید با تزریق انسولین مدیریت شود. نوع ۲ DM ممکن است با داروهایی همراه انسولین یا بدون انسولین درمان شود. جراحی کاهش وزن در افرادی که دارای چاقی هستند، گاهی اوقات یک درمان موثر در افرادی است که دارای DM نوع ۲ هستند. دیابت بارداری معمولا پس از تولد کودک حل می شود.

تمام انواع دیابت، عوارض طولانی مدت خطرناکی دارند. عوارض مهم درازمدت مربوط به آسیب به عروق خونی می باشد. دیابت خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی را دو برابر می کند و حدود ۷۵٪ مرگ و میر در مبتلایان به دیابت به علت بیماری عروق کرونر است. عوارض اولیه دیابت به علت آسیب در رگ های خونی کوچک شامل آسیب به چشم، کلیه ها و اعصاب می شود.

آسیب به چشم، که به عنوان رتینوپاتی دیابتی شناخته می شود، به علت آسیب رساندن به عروق خونی در شبکیه چشم است و می تواند منجر به از دست دادن بینایی تدریجی و نابینایی شود. دیابت همچنین خطر ابتلا به گلوکوم، آب مروارید و سایر مشکلات چشم را افزایش می دهد. توصیه می شود که بیماران دیابتی یک بار در سال به چشم پزشک مرجعه داشته باشند.

آسیب به کلیه ها، به نام نفروپاتی دیابتی، می تواند منجر به زخم های بافتی، از دست رفتن پروتئین ادرار و در نهایت بیماری مزمن کلیه شود، گاهی اوقات این بیماران نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه پیدا می کنند.

آسیب به اعصاب بدن، که به عنوان نوروپاتی دیابتی شناخته می شود، شایع ترین عوارض دیابت است. علائم آن ممکن است شامل بیحسی، سوزن شدن، درد باشد که می تواند منجر به آسیب به پوست شود. مشکلات پا (مانند زخم های پای دیابتی) ممکن است رخ دهد و ممکن است گاهی اوقات به قطع عضو منجر شود.

مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *