فرق هدفون و هندزفری

تفاوت هدفون و هندزفری

هدفون یک جفت بلندگوی کوچک است که در گوشه و یا در اطراف سر قرار می گیرد. آن ها مبدل های الکتریکی هستند که سیگنال الکتریکی را به یک صدای متناظر تبدیل می کنند. هدفون فقط یک کاربر را به یک منبع صوتی متصل می کند و کاربر به طور تکی و خصوصی می تواند صدا را بشنود.

هدفون ها به یک منبع سیگنال مانند تقویت کننده صوتی، رادیو، دستگاه پخش سی دی، دستگاه پخش رسانه ای قابل حمل، تلفن همراه، کنسول بازی های ویدئویی و یا دستگاه های موسیقی الکترونیکی به طور مستقیم با استفاده از یک کابل یا با استفاده از تکنولوژی بی سیم مانند بلوتوث، DECT یا FM رادیو وصل می شوند. اولین هدفون در اواخر قرن نوزدهم برای استفاده توسط اپراتورهای تلفن توسعه داده شد تا دستان خود را آزاد نگه دارند.

هدفون هایی که از کابل استفاده می کنند، معمولا دارای یک جک ۴ اینچی (۶٫۳۵ میلی متر) یا یک جک تلفن ۱/۸ اینچ (۳٫۵ میلی متری) برای اتصال هدفون به منبع صوتی هستند.

فرق هدفون و هندزفری

هندزفری یکی از تجهیزاتی است که نیاز به استفاده محدود از دست دارند. دستگاه هایی که به طور معمول برای ارتباطات دست آزاد استفاده می شوند از بلوتوث به عنوان تکنولوژی بی سیم استفاده می کنند. آن ها به یک گوشی هوشمند یا دستگاه دیگر نیاز دارند تا یک تماس را آغاز کنند. این دستگاه ها شامل هدست های بلوتوث، کیت های اتومبیل دست آزاد (HFCK) و دستگاه های ناوبری شخصی (PND) می باشند.

هندزفری یک اصطلاح است، برای توصیف تکنولوژی که از ویژگی های مختلف برای انطباق توانایی ارتباطی بدون استفاده از دست به کار برده می شود. کاربر معمولا با یک قطعه سخت افزاری نزدیک که به عنوان بسته های دیجیتال ارسال و دریافت اطلاعات صوتی و یا اطلاعاتی را دریافت می کند، ارتباط برقرار می کند.

هندزفری در جامعه امروز معمولا به یک هدست (ترکیبی از میکروفون و بلندگو) اشاره می کند که شخص با استفاده از هدست به یک دستگاه دیگر، معمولا یک تلفن همراه متصل می کند، در حالی که دستان آن شخص را برای انجام وظایف دیگر آزاد می کند. هندزفری، ایرفونی است که دارای قابلیت مکالمه است و در جیب شما جا می شود و به راحتی قابل حمل است.

مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *